PRESS STATEMENT 03.07.09
RE: A CHALLENGE TO HOME MINISTER- HISHAMUDDIN
Earlier this week the Home Minister had issued a statement in Parliament amongst others that I had left the Country on the 28th November 2007 to lobby International support and to make efforts to meet leaders of the LTTE.
The above information has apparently been obtained from intelligence reports.
The baseless and unfounded allegation of Hishamuddin that I had made attempts to make contact with LTTE is absolutely ridiculous. I challenge Hishamuddin to provide the proof to the Malaysian public openly.
If that was the case why did the British government grant me political asylum status under the United Nation 1951 Convention relating to the status of refugee owing to fear of persecution by the Malaysian government for social activities that was carried out by HINDRAF in Malaysia. For the public’s information, LTTE is a proscribed organization both in England and India. In that case even the other Hindraf lawyers who had faced illegal incarceration are equally exonerated from such malicious allegation.
On 5th December 2007 it was the Attorney General Abdul Gani Patail who made this unfounded allegation in an open Court bail application hearing against innocent Hindraf supporters. Thereafter on the 13th December 2007 the Inspector General of Police and the Former Prime Minister made similar unfounded allegations against HINDRAF Lawyers.
When challenged to prove those allegations they went mute and the facts were twisted that the Lawyers had raised religious sentiments when the Lawyers had merely advocated the rights of Freedom of Religion under Article 11 of the Federal Constitution and Article 18 of the Universal Declaration of Human Rights.
I have always maintained that I am a Human Rights Advocate and have never deviated in my duty to uphold the Malaysian Federal Constitution and protect the Rule of Law.
I have no fear of the UMNO regime and its prison and have proven myself when I voluntarily denied bail upon arrest on a politically motivated sedition charge on 23rd November 2007.
I now challenge Hishamuddin to do the following:
a) immediately issue a fresh International Passport under my name ( I will not accept the old passport which has been invalidated and most likely “marked invalidated” by the British Immigration Office);
b) arrest and charge me in open court for treason upon my return for the alleged “attempt to make contact with LTTE”
The “Criminal” Charge would give me an opportunity to prove that this Government had no evidence whatsoever and the whole works of the system right from the former Prime Minister, Attorney General, Inspector General of Police to the current leaders have lied and misled the Malaysian public and deliberately demonized HINDRAF, my colleagues and me.
If Hishamuddin fails to do the above he should publicly apologize to all Malaysians and Parliamentarians for misleading them.
P.Waytha Moorthy
Chairman
HINDRAF
~"NIVAS RAGAVAN"
Sunday, July 5, 2009
kampung Buah Pala,penang,Where is Indian Unity?
Well put.I share similar views.The real culprits are the Gerakan and the BN cronies.Im surprised why none of the Makkal Sakthi or Hindraf leaders questioning them.The protest against the Penang govt make no sense at all or is there any hidden agenda?.Im very suspicious of the Hindraf leaders.One prominent Hindraf leader with UMNOs support opened a new political party lately,and throwed his support to the BN government.Another leader is in the process of opening one more partyas per todays STAR news paper.We are so handful already flooded with so many Indian base parties, mean to say you could win a seat without associating any prominent political party.My advise is this,try to unite among yourselves than preach us.Dont think Indians are fools and take us for granted.
~"John Raj"
~"John Raj"
Friday, July 3, 2009
What Have You Taught Your Children Today? ~"Thavamalar Govindasamy"
Parents are children's first and best teachers. Children learn many things formally and informally from the rest of the world but parents are the only ones whom they look to for learning to live right. The best gift we could give our children is the excellence edge.
It is age old wisdom that children don't do what we tell them to do but they do what we do. Hence the moment we become parents we have to examine everything we do and reengineer ourselves to become the role model of perfection. Everytime we tell a lie, we are teaching our children to lie. Everytime we gossip, we are teaching our children to gossip. Everytime we say negative things we are teaching our children to be negative. Everytime we blame others for something that's gone wrong in our lives we are teaching our children to always blame and never take responsibility.
Parents, I invite you to try this. Everyday when you wake up, ask yourself what you would like to teach your children today. Read a book or an article on the subject and make sure you teach your children the subject. At the end of the day before retiring to bed ask yourself whether any of your actions or words throughout the day have contradicted what you taught your children. If the answer is yes, you have to set out to be more congruent the next day. You will find your character improving tremendously as a result of this practise and your children will also turn out great. They will become very close to you and be more open to discuss anything with you.
Our children are mirrors of who we are.
Let's Be Good Parents!
http://www.mindmast erycentre. com
It is age old wisdom that children don't do what we tell them to do but they do what we do. Hence the moment we become parents we have to examine everything we do and reengineer ourselves to become the role model of perfection. Everytime we tell a lie, we are teaching our children to lie. Everytime we gossip, we are teaching our children to gossip. Everytime we say negative things we are teaching our children to be negative. Everytime we blame others for something that's gone wrong in our lives we are teaching our children to always blame and never take responsibility.
Parents, I invite you to try this. Everyday when you wake up, ask yourself what you would like to teach your children today. Read a book or an article on the subject and make sure you teach your children the subject. At the end of the day before retiring to bed ask yourself whether any of your actions or words throughout the day have contradicted what you taught your children. If the answer is yes, you have to set out to be more congruent the next day. You will find your character improving tremendously as a result of this practise and your children will also turn out great. They will become very close to you and be more open to discuss anything with you.
Our children are mirrors of who we are.
Let's Be Good Parents!
http://www.mindmast erycentre. com
The old tamil movie influence debate
Last Tuesday, I caught a Minnal FM programme where listeners were asked to give their views on a statement by the Consumer Association of Penang that cinema influence was contributing to the social ills among Indians in the country. The listeners views were mixed with most of the younger ones rejecting CAP's statement while the the not-so-young adults supporting CAP. The younger listeners said they were level headed and could adopt the positive and reject the negative (crime as in parang wielding). One not so young listener pointed out how as a youth she was taken in by the romanticism of the `Bobby' Hindi movie and was totally spellbound by the scenes. She described how youngsters are so impressionable that they start emulating what they saw in a movie, the moment they step out of the cinema.
Recently when asked if there was a link between the overly crime based Indian cinema and the escalating crime rate among Indians in the country, MIC president Datuk Seri S. Samy Vellu shot back: "There are a billon people in India watching these movies and they are not affected."Could it be that these movies while being regarded by those in India as merely an entertainment, had somehow filled the cultural vacuum evident in the lives of Malaysian Indians.
Being cut off from the Indian mainstream culture embellished with its wide array of folk and classical music, art, literature and drama; the only avenue left for Malaysian Indians is the all encompassing cinema.Herein lies the danger as cinema being unregulated by the intellectual, self realised and wise guardians of Indian culture; has been influenced by profit mongers who have no qualms about feeding the frenzy of wanton joy seeking youth. No thought is given to the education and self realisation of youths in movies (except for a few rare producers who use their artistic authority to make excellent movies that are educational, inspirational and informative) .
Police sources accept CAP's views pointing out that many of today's Indian gangsters were emulating Indian movies in the way they are concealing parangs at the back of their shirt or killing victims by slitting their throats with the swish of a parang.
CAP which has long been on a crusade to stop alcohol abuse among the Indian community could also vouch on the movie influence of alcohol drinking among youths. While in the earlier Indian movies drinking was portrayed as taboo, today's movies promote drinking as an accepted social norm in Indian society. The influence is so great now that Indian school boys as young as 13 years of age are taking to drinking alcohol. Indian pubs are welcoming their patrons to bring their whole family along to partake in the `good food' and `cinema songs' delivered by their resident music bands.The debate goes on but what is to be done to ensure that our youth are educated in the art of intelligently appreciating Indian movies? Will it help if parents give their children a strong grounding in some form of Indian folk or classical artform during their formative years (five to fifteen)?
~by "sr_krsnaa"
Recently when asked if there was a link between the overly crime based Indian cinema and the escalating crime rate among Indians in the country, MIC president Datuk Seri S. Samy Vellu shot back: "There are a billon people in India watching these movies and they are not affected."Could it be that these movies while being regarded by those in India as merely an entertainment, had somehow filled the cultural vacuum evident in the lives of Malaysian Indians.
Being cut off from the Indian mainstream culture embellished with its wide array of folk and classical music, art, literature and drama; the only avenue left for Malaysian Indians is the all encompassing cinema.Herein lies the danger as cinema being unregulated by the intellectual, self realised and wise guardians of Indian culture; has been influenced by profit mongers who have no qualms about feeding the frenzy of wanton joy seeking youth. No thought is given to the education and self realisation of youths in movies (except for a few rare producers who use their artistic authority to make excellent movies that are educational, inspirational and informative) .
Police sources accept CAP's views pointing out that many of today's Indian gangsters were emulating Indian movies in the way they are concealing parangs at the back of their shirt or killing victims by slitting their throats with the swish of a parang.
CAP which has long been on a crusade to stop alcohol abuse among the Indian community could also vouch on the movie influence of alcohol drinking among youths. While in the earlier Indian movies drinking was portrayed as taboo, today's movies promote drinking as an accepted social norm in Indian society. The influence is so great now that Indian school boys as young as 13 years of age are taking to drinking alcohol. Indian pubs are welcoming their patrons to bring their whole family along to partake in the `good food' and `cinema songs' delivered by their resident music bands.The debate goes on but what is to be done to ensure that our youth are educated in the art of intelligently appreciating Indian movies? Will it help if parents give their children a strong grounding in some form of Indian folk or classical artform during their formative years (five to fifteen)?
~by "sr_krsnaa"
பிரிட்டிஷ்காரர்களின் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி’
அன்பர்களே,
‘பிரிட்டிஷ்காரர்களின் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி’ என்று சொல்வது ஒரு வழக்கமாகவே ஆகிவிட்டது. ஆனால் அது எந்த அளவுக்குச் சரி?தமிழர்களாகிய நாம் எப்போதுமே சிறு சிறு குழுமங்களாகவும் தனித்தனி நாடுகளாகவும் சிறுசிறுநாடுகளாகவும் பிரிந்துதான்இருந்திருக்கிறோம். ஈராயிரத்தைந்நூறு ஆண்டுகளுக்கும் முன்பாக தமிழகத்தை முடியுடை வேந்தர் மூவர் ஆண்டுவந்திருக்கிறார்கள்.அவர்கள் மட்டுமில்லை. பதினெட்டு வேளிர்கள் அவர்களின் ஊர்களை, குட்டிநாடுகளை ஆண்டனர். இன்னும் மலையமான், அதியமான், தொண்டைமான் என்று சில சிற்றரசர்கள். சங்ககாலத்துக்குப் பின்னர் தமிழகத்தில் பல்லவர்/பாண்டியர். அவர்களுக்குள்ளும் மற்றவர்களுடனும் முன்னூறு ஆண்டுகளில் அறுபத்திச்சொச்சம் போர்கள் புரிந்திருக்கின்றனர். அவர்கள் சளைத்துக் களைத்துப் போய்விட்ட பிறகு சோழர்கள் ஆண்டனர். அவர்கள் பாண்டியர்களுடனும் மற்றவர்களுடனும் முன்னூறு ஆண்டுகளில் எண்பதுக்கும் மேற்பட்ட போர்கள் புரிந்தனர்.பின்னர் சோழர்களுடனும் சேரர்களுடன் பாண்டியர்கள் சண்டை போட்டதுடன் தங்களுக்குள்ளும் போட்டுக்கொண்டனர். விஜயநகரத்தினர் தமிழகத்தை முதலில் நூறு அமரநாயக்கத் தானங்களாகப் பிரித்தனர். பின்னர் மூன்று நாயக்கர்களின் தலைமையில் மூன்று மண்டலங்கலாகப் பிரித்து, அவர்களின்கீழ் எழுபத்திரெண்டு பாளையங்களை ஏற்படுத்திவைத்தனர். இந்த மூன்று நாயக்கர்களும் தங்களுக்கும் சண்டை யிட்டுக்கொண்டனர். அவர்களெல்லாம் தெலுங்கர்களாக இருந்தாலும் அவர்களின் படைகளின் பெரும்பகுதியினர் தமிழர்கள் அல்லவா?பின்னர் அந்த எழுபத்திரண்டு பளையங்களும் தஞ்சை மராட்டிய நாடு, ராமநாதபுரம், புதுக்கோட்டை, சிவகங்கைச்சீமை ஆகிய நாடுகளும் இருந்தன. அவர்களுக்கும் மேலே ஆர்க்காட்டு நவாப். இந்த நிலையில்தான் வெள்ளைக்காரர்கள். பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கும் இங்கிலீஷ்காரர்களுக்கும் இடையே உலகளாவிய அளவில் நடைபெற்ற போட்டாபோட்டிகளில் நம்ம ராசாக்களும் ஓரம்சார்ந்து சேர்ந்து சண்டையிட்டனர். நவாபாக இருக்கட்டும், மொகலாயராக இருக்கட்டும்; பிரிட்டிஷ்/பிரெஞ்சாக இருக்கட்டும். நம்மிடையே இருந்த பிளவு/பூசல்களைப் பயன்படுத்திக்கொண்டனர். 1801-இல் எல்லாமே ஓய்ந்தது. கும்பினிக் குடையின் கீழ் எல்லாத் தமிழர்களும் மெட்ராஸ்ப்ரெஸிடென்ஸி, புதுக்கோட்டை ஸ்டேட் ஆகியவற்றில் வாழ்ந்தார்கள். நிம்மதியாக, சட்டங்களுக்கும் பிரிட்டிஷ் நீதிக்கும் பாதுகாப்புக்கும் உட்பட்டு. மூவாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தங்களுக்குள் பிரிந்திருந்த தமிழ்க்குடியினர் முதன்முறையாக ஒன்றாக ஒற்றுமையாக(?)வாழ்ந்தனர். பிரிட்டிஷாரின்கீழ்.
அன்புடன் ஜெயபாரதி
‘பிரிட்டிஷ்காரர்களின் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி’ என்று சொல்வது ஒரு வழக்கமாகவே ஆகிவிட்டது. ஆனால் அது எந்த அளவுக்குச் சரி?தமிழர்களாகிய நாம் எப்போதுமே சிறு சிறு குழுமங்களாகவும் தனித்தனி நாடுகளாகவும் சிறுசிறுநாடுகளாகவும் பிரிந்துதான்இருந்திருக்கிறோம். ஈராயிரத்தைந்நூறு ஆண்டுகளுக்கும் முன்பாக தமிழகத்தை முடியுடை வேந்தர் மூவர் ஆண்டுவந்திருக்கிறார்கள்.அவர்கள் மட்டுமில்லை. பதினெட்டு வேளிர்கள் அவர்களின் ஊர்களை, குட்டிநாடுகளை ஆண்டனர். இன்னும் மலையமான், அதியமான், தொண்டைமான் என்று சில சிற்றரசர்கள். சங்ககாலத்துக்குப் பின்னர் தமிழகத்தில் பல்லவர்/பாண்டியர். அவர்களுக்குள்ளும் மற்றவர்களுடனும் முன்னூறு ஆண்டுகளில் அறுபத்திச்சொச்சம் போர்கள் புரிந்திருக்கின்றனர். அவர்கள் சளைத்துக் களைத்துப் போய்விட்ட பிறகு சோழர்கள் ஆண்டனர். அவர்கள் பாண்டியர்களுடனும் மற்றவர்களுடனும் முன்னூறு ஆண்டுகளில் எண்பதுக்கும் மேற்பட்ட போர்கள் புரிந்தனர்.பின்னர் சோழர்களுடனும் சேரர்களுடன் பாண்டியர்கள் சண்டை போட்டதுடன் தங்களுக்குள்ளும் போட்டுக்கொண்டனர். விஜயநகரத்தினர் தமிழகத்தை முதலில் நூறு அமரநாயக்கத் தானங்களாகப் பிரித்தனர். பின்னர் மூன்று நாயக்கர்களின் தலைமையில் மூன்று மண்டலங்கலாகப் பிரித்து, அவர்களின்கீழ் எழுபத்திரெண்டு பாளையங்களை ஏற்படுத்திவைத்தனர். இந்த மூன்று நாயக்கர்களும் தங்களுக்கும் சண்டை யிட்டுக்கொண்டனர். அவர்களெல்லாம் தெலுங்கர்களாக இருந்தாலும் அவர்களின் படைகளின் பெரும்பகுதியினர் தமிழர்கள் அல்லவா?பின்னர் அந்த எழுபத்திரண்டு பளையங்களும் தஞ்சை மராட்டிய நாடு, ராமநாதபுரம், புதுக்கோட்டை, சிவகங்கைச்சீமை ஆகிய நாடுகளும் இருந்தன. அவர்களுக்கும் மேலே ஆர்க்காட்டு நவாப். இந்த நிலையில்தான் வெள்ளைக்காரர்கள். பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கும் இங்கிலீஷ்காரர்களுக்கும் இடையே உலகளாவிய அளவில் நடைபெற்ற போட்டாபோட்டிகளில் நம்ம ராசாக்களும் ஓரம்சார்ந்து சேர்ந்து சண்டையிட்டனர். நவாபாக இருக்கட்டும், மொகலாயராக இருக்கட்டும்; பிரிட்டிஷ்/பிரெஞ்சாக இருக்கட்டும். நம்மிடையே இருந்த பிளவு/பூசல்களைப் பயன்படுத்திக்கொண்டனர். 1801-இல் எல்லாமே ஓய்ந்தது. கும்பினிக் குடையின் கீழ் எல்லாத் தமிழர்களும் மெட்ராஸ்ப்ரெஸிடென்ஸி, புதுக்கோட்டை ஸ்டேட் ஆகியவற்றில் வாழ்ந்தார்கள். நிம்மதியாக, சட்டங்களுக்கும் பிரிட்டிஷ் நீதிக்கும் பாதுகாப்புக்கும் உட்பட்டு. மூவாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தங்களுக்குள் பிரிந்திருந்த தமிழ்க்குடியினர் முதன்முறையாக ஒன்றாக ஒற்றுமையாக(?)வாழ்ந்தனர். பிரிட்டிஷாரின்கீழ்.
அன்புடன் ஜெயபாரதி
இப்படித்தான் இன்று வன்னிக் காதல்
Submitted by abisheca on Tue, 2009-06-23 05:24
கண்ணா..... வருவாயா.......?
காதல் முத்தம் தருவாயா.....?
உன்னைப் பார்த்த மயக்கம்.
இன்னும் போகவில்லை.
விழியில் தவழும் கண்ணீர்.
விரைவில் ஆறாய் மாறும்.
புவியில் வாழ்ந்த காலம்.
பூவாய் மாறிப் போகும்.
புயலே........... புயலே...........!
ஏன் இந்தக் கோபம்.
கடலே........... கடலே...........!
ஏன் இந்தத் தாகம்.
என் காதல் உடைந்துகல்லறை வாசல் செல்கிறது.
- உன்பாதம் பட்ட இடமெல்லாம்படுத்து உறங்குகிறேன் இன்று.
பண்ணிசை மன்னனே......
உன்பாட்டு என்னிடம்............!!!
மழையே.......... மழையே........!
ஏன் இந்த சோகம்.
மனமே............ மனமே............!
ஏன் இந்த வாதம்.
வாழ்வில் ஒரு படிவாழவில்லை என் காதல்.
பூவின் மணம் போல்பூக்க வில்லை நம் காதல்.
தேனே.......நீ........ எங்கே.......?
தேடுகிறேன்........உன் பாதம்...!!
விதியே...........விதியே..........!
ஏன் இந்தக் கோலம்.
சதியே.......... சதியே...........!
ஏன் இந்தப் பாவம்.
திரி கொண்ட தேசம்தீர்ப்புக் கிடைக்கவில்லை
இன்னும்வெறி கொண்ட வேதம்வெந்து போனது
எம் தேசம்மனமே..........
நீ உள்ள தூரம்என்னை அழைக்க மறந்து விடாதே ...!!
எரி குண்டே ....... எரி குண்டே.......!
ஏன் இந்த நாசம்வான் குண்டே......வான் குண்டே......!
ஏன் இந்த அகோரம்.
கூடு விட்டு கூடு வந்தநம் காதல் சேர முன்.
என் இதயத்தைப் பறித்துவிட்டாயே.
இதயமில்லாக் குண்டே.....
இனி என் வாழ்வு
இருட்டுக்குள் சங்கமம் தனா...?...?...?
உங்கள் அபிசேகா.
Submitted by abisheca on Tue, 2009-06-23 05:24
கண்ணா..... வருவாயா.......?
காதல் முத்தம் தருவாயா.....?
உன்னைப் பார்த்த மயக்கம்.
இன்னும் போகவில்லை.
விழியில் தவழும் கண்ணீர்.
விரைவில் ஆறாய் மாறும்.
புவியில் வாழ்ந்த காலம்.
பூவாய் மாறிப் போகும்.
புயலே........... புயலே...........!
ஏன் இந்தக் கோபம்.
கடலே........... கடலே...........!
ஏன் இந்தத் தாகம்.
என் காதல் உடைந்துகல்லறை வாசல் செல்கிறது.
- உன்பாதம் பட்ட இடமெல்லாம்படுத்து உறங்குகிறேன் இன்று.
பண்ணிசை மன்னனே......
உன்பாட்டு என்னிடம்............!!!
மழையே.......... மழையே........!
ஏன் இந்த சோகம்.
மனமே............ மனமே............!
ஏன் இந்த வாதம்.
வாழ்வில் ஒரு படிவாழவில்லை என் காதல்.
பூவின் மணம் போல்பூக்க வில்லை நம் காதல்.
தேனே.......நீ........ எங்கே.......?
தேடுகிறேன்........உன் பாதம்...!!
விதியே...........விதியே..........!
ஏன் இந்தக் கோலம்.
சதியே.......... சதியே...........!
ஏன் இந்தப் பாவம்.
திரி கொண்ட தேசம்தீர்ப்புக் கிடைக்கவில்லை
இன்னும்வெறி கொண்ட வேதம்வெந்து போனது
எம் தேசம்மனமே..........
நீ உள்ள தூரம்என்னை அழைக்க மறந்து விடாதே ...!!
எரி குண்டே ....... எரி குண்டே.......!
ஏன் இந்த நாசம்வான் குண்டே......வான் குண்டே......!
ஏன் இந்த அகோரம்.
கூடு விட்டு கூடு வந்தநம் காதல் சேர முன்.
என் இதயத்தைப் பறித்துவிட்டாயே.
இதயமில்லாக் குண்டே.....
இனி என் வாழ்வு
இருட்டுக்குள் சங்கமம் தனா...?...?...?
உங்கள் அபிசேகா.
Thursday, July 2, 2009
I bet most of us face stress more then relaxation, I hope this article will be to guide us to reduce our stress to lower level.
Everybody experiences stress. A certain amount is even good for you. Too much stress can damage your physical, emotional, and mental health. Since it is not always possible to prevent stress, we all need to learn how to reduce it. Choose among the following techniques what you think will work best for you. Make them part of your everyday life.
1. PREVENT IT. How much stress do you cause just by putting unnecessary pressure on yourself? Do you over react to little things that annoy you? Every time you let anger or frustration take control, it drains away good energy and sidetracks you from more important things. Obviously, you can't always control what goes on around you, but you can control how you respond. Try a little more patience next time you get caught in traffic and you'll avoid unnecessary stress.
2. SET GOALS. Some people drift through life going from crisis to crisis letting stress build up. If you set goals, you can take better control of your life. Think where you'd like to be in 1 year or 5 years. Be realistic by starting with small, daily goals, then build up from there. Re-evaluate your goals from time to time and be prepared to adjust them as changes occur in your life.
3. ESTABLISH PRIORITIES. Do you often feel rushed because "there's no time"? Why not regulate the pace of your life? Plan ahead. Make a list of tasks in order of priority. Concentrate on what's really important to you and drop those things that only waste your energy.
4. TAKE TIME OUT. Spend a few minutes alone each day to break the routine. This helps ease stress and gives you a better perspective of what's around you. Set aside time during the week for recreation, hobbies, or exercise. Regular exercise is an excellent way to reduce stress. Physical fitness gives you a feeling of well-being by relieving tension and increasing productivity.
5. HAVE FAITH. Peace of mind comes to those who trust in God's power to lessen life's burdens through prayer.
6. THINK POSITIVELY. Having a positive attitude will help you assert yourself and feel more in control. You waste energy if you constantly criticize yourself or set unrealistic goals. Negative thoughts generally produce negative results. Instead of saying, "I can't," practice saying, "I can." You'll be surprised how much more you can accomplish.
7. HAVE A SENSE OF HUMOR. Laughter can be one of the best medicines for stress. Being able to laugh at yourself and the world can break tension and give you some relief from stress.
8. COMMUNICATE. Suffering in silence only increases the stress you build up inside. Talk over your feelings and concerns with your family, a friend, counselor, preacher, or health professional. "Thinking out loud" like this not only relieves stress, but may also shed new light on your problems. Learn to listen and consider suggestions with an open mind.
9. MAKE DECISIONS. Most people have no idea how much stress they create for themselves by resisting change. They wait, hoping a situation will go back to the way it was. Why wait when you have choices and could make a decision? When it's time to change old habits and move forward, make your own change for the better.
10. GET SUPPORT. Do you sometimes find problems too personal to discuss? Or feel they may be too much of a burden on others? Find a support group in your community. Remember, you're not alone. Other people with similar problems understand what you're going through without the need for lengthy explanations. They share your concerns and they want to learn how to cope with stress, too.
Subscribe to:
Posts (Atom)
